คำกริยาวิเศษณ์ทำหน้าที่ขยายคำคุณศัพท์ ขยายคำกริยาหรือ
ขยายคำกริยาวิเศษณ์ด้วยกันซึ่งแบ่งออกเป็นชนิดต่างดังต่อไปนี้
Adverbs of Frequency
คือ adverb ที่บอกความถี่ว่าทำสิ่งนี้สิ่งนั้นบ่อยหรือถี่มากน้อยแค่ไหนได้แก่คำว่า
always สมํ่าเสมอ เป็นประจำ
often บ่อยๆ
frequency บ่อย ถี่
usually ตามปกติ
sometimes บางครั้งบางครา
generally โดยทั่วๆไป
seldom ไม่ค่อยจะ
hardly ever แทบจะไม่
never ไม่เคยเลย
การวางตำแหน่ง Adverbs of Frequency
1.ถ้าประโยคนั้นมี verb to be หรือ verb to have ให้วางไว้หลัง verb to be หรือ verb to have
She is always late.
He has never traveled by train.
2. วางไว้หน้าคำกริยาแท้เช่น
Don often goes to the park.
Adverbs of Manner
คือ adverb ที่บอกอาการ หรือท่าทาง สถานะ คุณภาพเช่น
happily อย่างมีความสุข
quickly อย่างอย่างรวดเร็ว
beautifully อย่างสวยงาม
late ล่าช้า
well ดี
carefully อย่างระมัดระวัง
fast เร็ว
She walks slowly.
The children sing beautifully.
It is important to write carefully.
Adverbs of Time
คือ adverb ที่บอกเวลา ได้แก่คำว่า
today วันนี้
tonight คืนนี้
yesterday เมื่อวาน
finally ในที่สุด
last ครั้งสุดท้าย
already เรียบร้อยแล้ว
soon ในเร็วๆนี้
before ก่อน
still ยังคง
every week ทุกๆสัปดาห์
We'll soon be home.
When did you last see your family?
Adverbs of Place
คือ adverb ที่บอกสถานที่ ได้แก่คำว่า
here ที่นี่
around รอบๆ
there ที่นั่น
somewhere ที่ไหนสักแห่ง
near ใกล้ๆ
We are playing here.
The boy is sitting there.
Adverbs of Degree
คือ adverb ที่บอกปริมาณจะวางไว้หน้าคำ adj., adv. หรือกริยาที่มันขยาย ได้แก่คำว่า
very มาก
too มาก(เกินไป)
quite มาก(ทีเดียว)
almost เกือบจะ
He is too big to run.
The bag is very heavy.
I am almost finished.
Note:
1.ในกรณีที่ประโยคหนึ่งมีคำกริยาวิเศษณ์อยู่หลายชนิดให้เรียงลำดับดังนี้ manner, place, time
The kids go to bed early.
He works hard every week.
He sang beautifully at the concert last night.
2. คำที่มีรูปเหมือนกันเป็นได้ทั้งคำคุณศัพท์และคำกริยาวิเศษณ์ ได้แก่คำว่า
fast เร็ว
hard ยาก แข็ง
far ไกล
pretty มาก ทีเดียว
early เช้า เร็ว แต่เช้า
He runs fast.
He is a fast runner.
She works hard.
She is a hard worker.
คำกริยาวิเศษณ์ ส่วนใหญ่มาจากคำคุณศัพท์โดยการเติม ly ท้ายคำโดยมีหลักการทำดังนี้
1. เอาคำคุณศัพท์มาเติม ly ได้เลย เช่น
beautiful beautifully อย่างสวยงาม
quiet quietly อย่างเงียบๆ
wonderful wonderfully อย่างยอดเยี่ยม
2. คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย e ให้ตัด e ออก แล้วเติม ly
true truly อย่างแท้จริง
3. คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย y ให้เปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม ly เช่น
happy happily อย่างมีความสุข
angry angrily อย่างฉุนเฉียว
4. คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย le ให้ตัด e ออก แล้วเติม y
simple simply ง่ายๆ ชัดเจน
possible possibly เป็นไปได้
Note: คำที่ลงท้ายด้วย lyอยู่แล้วแต่เป็นคำคุณศัพท์ได้แก่คำว่า
friendly เป็นมิตร
lovely น่ารัก
lonely โด่ดเดี่ยว
ugly น่าเกียด
silly งี่เง่า
ADVERBS
Adverbs คือ "กริยาวิเศษณ์"(บางตำราเรียd"คำกริยาวิเศษณ์"เฉยๆก็ได้)มีไว้
สำหรับ"ใช้ทำหน้าที่ขยายกริยา,ขยายคุณศัพท์,ขยายกริยาวิเศษณ์(ด้วยกันเอง),
ขยายประโยคและขยายสรรพนาม บุรพบทวลีและจำนวนนับ"ดังตัวอย่างต่อไปนี้
ขยายกริยาเช่น
My mother works hard every day.
(แม่ของฉันทำงานหนักทุกๆวัน)
ข้อสังเกต:hardเป็นAdverbขยายกริยาworks
ขยายคุณศัพท์เช่น
These students are very intelligent.
(นักศึกษาเหล่านี้เฉลียวฉลาดมาก)
ข้อสังเกต:veryเป็นAdverbขยายคุณศัพท์intelligent
ขยายกริยาวิเศษณ์เช่น
She drives very carefully.
(ลินดาขับรถด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง)
ข้อสังเกต:veryเป็นAdverbขยายAdverb"carefully"
ขยายทั้งประโยคเช่น
Foutunately,no one complained of me.
(โชคดีจริงๆไม่มีใครร้องเรียน(หรือบ่น)ฉันเลย)
ข้อสังเกต:fortunatelyเป็นAdverbทำหน้าที่ขยายทั้งประโยคที่ตามหลัง
ขยายสรรพนามเช่น
What else can I say.
(แล้วฉันจะพูดอะไรได้อีก)
ข้อสังเกต:elesเป็นAdverbมาขยายสรรพนามwhat
ขยายบรุพบทวลีเช่น
You ought to go right to the end of the road.
(คุณควรจะไปจนสุดถนนสายนี้)
ข้อสังเกต:rightเป็นAdverbมาขยายบรุพบทวลีto the end of the road
ขยายจำนวนนับเช่น
We go to the movie almost every Sunday.
(เราไปดูหนังสือเกือบทุกวันอาฑิตย์)
ข้อสังเกต:almostเป็นAdverbมาขยายจำนวนนับevery
Adjtive and Adverb
HOW TO LEARN ?
a little a few, little, few
adjetive adverb
much many
some any
tool
as well , too
fairly , rather
already , yet
A little, A few; Little, Few
(a) litte ใช้กับนามที่นับไม่ได้ (uncountable noun) ซึ่งย่อมต้องเป็นเอกพจน์เสมอ เช่น (a) little water, (a) little snow
(b) few ใช้กับนามที่นับได้ (countable noun) ซึ่งต้องเป็นพหูพจน์เสมอ เช่น (a) few books, (a) few people
ข้อแตกต่างระหว่าง a little (มี a) กับ little (ไม่มี a) a few (มี a) กับ few (ไม่มี a)
เมื่อมี a นำหน้า little หรือ few มีความหมายในทางรับ คือรับว่ามีอยู่บ้าง แม้จะน้อยก็ตาม เช่น
There is alittle milk in that bottle.
There are a few people in the room.
ถ้าไม่มี a นำหน้า แสดงความหมายในทางปฎิเสธ คือบ่งว่า แทบจะไม่มี เช่น
There is little money left.
(แทบจะไม่มีเงินเหลืออยู่เลย)
การจะใช้ a นำหน้า little หรือ few นั้น ขึ้นอยู่ที่ใจของผู้พูด
ถ้าผู้พูดนึกว่าแทบไม่มีเลย เขาก็ไม่ใช้ a ถ้าเขานึกว่ายังมีอยู่บ้าง เขา ก็ใช้ a นำหน้า (โดยทั่วๆไปประโยคภาษาอังกฤษมักจะมี a นำหน้า little และ few เสมอ) แบบฝึกหัดต่อไปนี้ พิจารณาความหมายให้ดีเพื่อจะสามารถใช้ a หรือ ไม่ใช้ a ได้อย่างถูกต้อง
ADJECTIVES & ADVERBS
การใช้คำ adjective คำ adjective อาจใช้ได้ 2 วิธี คือ :
ใช้ประกอบหน้านาม ( attributive use ) เช่น
He is agood student.
ใช้หลังกริยา ( predicative use ) เช่น
That student is good.
ตำเเหน่ง ( position ) ของคำ adjective
1.โดยปกติ adjective อยู่หน้าคำนาม เช่น
a big town, a blue car, an interesting movie.
2.เมื่อมี adjective 2 คำประกอบคำนามคำนามคำเดียวโดยปกติไม่นิยมใช้เชื่อม เช่น
a tall young man, six red roses
3.นิยมใช้ comma คั่นระหว่าง adjective เมื่อเป็นคำประเภทเดียวกัน เช่น
a big, square box ; amodern, small car
4.เเต่ถ้าคำ adjective 2 คำนั้นเป็นadjective บอกสีทั้งคู่ให้ใช้ and เช่น
a black and white cat
Much, Many ,Very, A lot of, lots of
much ใช้ประกอบนามนับไม่ได้ (uncountable) เช่น much water
many ใช้ประกอบนามที่นับได้ (countable) ดังนั้นนามหลัง many จึงเป็นนามพหูพจน์เสมอ เช่น many books, many people, many cars
a lot of หรือ lots of ใช้ได้เหมือนกัน ใช้ประกอบได้ทั้งนามนับได้เเละนับไม่ได้ในประโยคบอกเล่า ถ้าเป็นคำถามหรือปฏิเสธนิยมใช้ much หรือ many เช่น
much time = a lot of time = lots of time
many people = lots of people = a lot of people
ในภาษาพูด (spoken English)คำเเสดงความมากยังมีคำอื่นๆอีก เช่น
plenty(of), a great deal(of), a large number(of), a large amount(of), a large quantity(of)
very (มาก) เป็นคำ adverd จึงไม่ใช้ประกอบนาม เเต่ใช้ขยาย adjective หรือ adverd เช่น very much, very old
Some&Any
Some,someใช้ในประโยคบอกเล่า(affirmative)
Any,any ใช้ในประโยคคำถาม(interrogative) และปฏิเสธ (nagative)
ทั้นนี้รวมทั้งคำประสม (compound) ของ some และ any ด้วย เช่นsomebody,anybody,something,anythingsomeและany ใช้ประกอบได้ทั้งนามนับได้และนามนับไม่ได้ ถ้าประกอบนามนับได้ นามนั้นจะต้องเป็นพหูพจน์ เช่น some rice, some books,any bnooks ,any sugar
Too&Enough
To เมื่อใช้เป็นคำ adverb ประกอบคำ adjective หรือ adveb อื่นๆมีความหมายว่า มากเกินไปมักตามหลังด้วยto-infinitive (=to+กริยาช่องที่ 1) เช่น
This tea is too hot to drink.
ประโยคข้างบนนี้มีความหมายว่า ชานี้ร้อนเกินไปที่จะดื่ม ปัญหาจึงอาจเกิดว่าร้อนมากเกินไปสำหรับใคร อีกคนหนึ่งอาจว่าไม่ร้อนก็ได้
ดังนั้นจึงนิยมใช้ for สำหรับบอกว่า เกินไปสำหรับใคร เช่น
This tea is too hot for me to drink.
= This tea is very hot; I can't drink it.
as well ใช้ในภาษาพูดเหมือนกัน และเป็นคำที่นิยมมากกว่า too (วางไว้ท้ายประโยคอย่าง too ก็ได้ หรือจะวางไว้อย่าง also ก็ได้) เช่น
- He also went there yesterday
=He went there yesterday,too.
= He went there yesterday as well.
Nearly, Almost
nearly= เกือบ, เกือบถึง (ในการบอกปริมาณและ อื่นๆ)
Almost= เกือบจะ (ในการกระทำ) คือการกระทำที่ไม่สำเร็จ แต่เกือบจะสำเร็จ เช่น
-- Tom is nearly five feet tall.
(ทอมสูงเกือบ 5 ฟุต)
-- John almost succeeded in cilmbing that tall tree.
(จอหน์เกือบจะปีนต้นไม้สูงได้สำเร็จ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น